Αναλυτικά οι τοποθετήσεις Πανούση, Πουλοκέφαλου στην εκδήλωση στην Τρίπολη κατά των ΑΠΕ

Αναλυτικά όσα είπε η κα. Πανούση...

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,
Συναγωνιστές και συμπατριώτες,

Οι Επιτροπές αγώνα για τη σωτηρία του Πάρνωνα, του Μαίναλου και των άλλων ορεινών όγκων ενάντια στην επέλαση των επιχειρηματικών ομίλων των ΑΠΕ, όλα αυτά τα χρόνια:
1. Έχουν αναδείξει και συνεχίζουν να αναδεικνύουν τις αιτίες του προβλήματος και τους υπαίτιους για αυτή την πορεία
Το κέρδος μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων είναι η αιτία. Γι’ αυτό προωθήθηκε και προωθείται: Η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, η πράσινη μετάβαση, η Ελλάδα ενεργειακός κόμβος.
Η κυβέρνηση υλοποιεί με σχέδιο τη στρατηγική του κεφαλαίου για να δώσει διέξοδο σε υπερσυσωρευμένα κεφάλαια που δεν μπορούν να επενδυθούν με ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους. Αυτό συμβαίνει σ' όλη την ΕΕ και όχι μόνο στην Ελλάδα.

Γι΄ αυτό η ΕΕ, όλες οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις και τα κόμματα που στηρίζουν την πολιτική του κέρδους:
- Ψήφισαν το Μάαστριχτ όλοι μαζί το 1992 που έβαλε τα θεμέλια της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας
- Τριχοτόμησαν τη ΔΕΗ το 2010 σε ΑΔΜΗΕ, ΔΕΔΔΗΕ και ΔΕΗ (Παραγωγή, διανομή, εμπορεία)
- Θέσπισαν το χρηματιστήριο ενέργειας το 2017
- Προώθησαν την απολιγνιτοποίηση σταδιακά από το 2000 έως το 2020 που αποφάσισαν το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων.

Όλοι μαζί μας έλεγαν πριν 20 και 30 χρόνια ότι με την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας με τον ανταγωνισμό θα έχουμε φθηνό ρεύμα, θα έχουμε πολλές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίες.
Η πραγματικότητα όμως που ζούμε είναι ενεργειακή φτώχεια για το λαό, οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος και των καυσίμων έχουν εκτοξευτεί στα ύψη. Τρέμει ο χαμηλοσυνταξιούχος, ο άνεργος, αυτός που αμείβεται με το βασικό μισθό να ανοίξει το θερμοσίφωνα, την κουζίνα, το κλιματιστικό. Την ίδια ώρα που 5 εταιρείες ενέργειας έχουν δισεκατομμύρια κέρδη, εμάς μας κόβουν το ρεύμα όταν δεν μπορούμε να το πληρώσουμε επειδή είναι πανάκριβο.

Με την απελευθέρωση έχουμε χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας με το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη. Όσο για τις καλά αμειβόμενες θέσεις που δημιουργούνται, ας το πουν στους εργάτες που συχνά σακατεύονται και κάποιοι δίνουν και τη ζωή τους στα εργοδοτικά εγκλήματα, στους εργαζόμενους στα εργοτάξια κατασκευής των αιολικών και φωτοβολταϊκών, στους εργαζόμενους στις εταιρίες φύλαξης που δουλεύουν 10ωρα και 12ωρα με βασικό μισθό, σε άθλιες συνθήκες δουλειάς.

Μπροστά στην αύξηση των κερδών τους δεν υπολογίζουν τίποτα. Δεν υπολογίζουν ανθρώπινες ζωές, θα υπολογίσουν δάση και δασικές εκτάσεις, ειδικές ζώνες προστασίας και φυσικού κάλους, αρχαιολογικούς και πολιτιστικούς χώρους και παραδοσιακούς οικισμούς;
Κανένα εναλλακτικό μοντέλο δεν μπορεί να μετατρέψει το χρηματιστήριο σε φιλανθρωπικό ίδρυμα για τις κοινωνικές ανάγκες. Είναι εργαλείο στα χέρια των ομίλων της ενέργειας που καθορίζει τις τιμές με γνώμονα την αύξηση των κερδών τους.

Όπως και καμιά αύξηση των ενεργειακών κοινοτήτων δεν μπορεί να αναιρέσει τους νόμους που λειτουργεί η οικονομία της αγοράς, όπου «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό». Μεταξύ 2018 και 2023 συστάθηκαν 1.689 ενεργειακές κοινότητες και είδαμε τ' αποτελέσματα... Τώρα οι όμιλοι ετοιμάζονται να «σκουπίσουν» απ 'την αγορά αρκετούς μικρούς παραγωγούς. Οι όμιλοι και το κράτος τους καθορίζουν σε τελευταία ανάλυση το κόστος υποδομής, τα δάνεια, τους όρους κρατικής επιδότησης των μικρών παραγωγών.

Τώρα οι συνένοχοι για τη σημερινή κατάσταση, κυβέρνηση και συστημική αντιπολίτευση, μας καλούν να πληρώσουμε ξανά για να προχωρήσουν οι νέες επενδύσεις στην ανάπτυξη δικτύων, στην αποθήκευση.

Να πληρώσουμε και σαν φορολογούμενοι για τις νέες κρατικές ενισχύσεις και σαν καταναλωτές με τις πανάκριβες τιμές. Να αποδεχτούμε τα ελαστικά ωράρια και τα 13ωρα σαν εργαζόμενοι. Να πληρώσουμε και για τις νέες κρατικές ενισχύσεις της ενεργοβόρας βιομηχανίας και για τις επιδοτήσεις των θερμικών μονάδων φυσικού αερίου μέσω του νέου μηχανισμού διαθεσιμότητας ισχύος και για τις επενδυτικές και λειτουργικές ενισχύσεις των συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες.

Φτάσαμε σε σημείο η εγκατεστημένη ισχύς των ΑΠΕ να είναι ήδη μεγαλύτερη από όση απαιτεί η ζήτηση στη χώρα μας. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 12GW έργα ΑΠΕ σε λειτουργία και άλλα 15 GW με όρους σύνδεσης. Η μέγιστη ζήτηση στη χώρα δεν ξεπερνά τα 9GW. Έχουμε δηλαδή υπερπροσφορά παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ. Για να εξασφαλιστούν υψηλές τιμές ηλ. ρεύματος για την κερδοφορία των ενεργειακών ομίλων οι κυβερνήσεις παίρνουν μέτρα. Από τη μία δίνουν οικονομικά κίνητρα σε έργα αποθήκευσης ενέργειας σε “μπαταρίες γίγας” και από την άλλη συζητούν περικοπές στη διάθεση της παραγόμενης ενέργειας κατά 45%. Δηλαδή πέταμα στα σκουπίδια της περίσσιας ενέργειας για να μείνουν οι τιμές του ρεύματος στα ύψη.

Μας καλούν επίσης να πληρώσουμε για την ανάπτυξη δικτύων που θα διασφαλίσουν τα κέρδη των ομίλων παραγωγής και εμπορίας «πράσινης» ηλεκτρικής ενέργειας και τη μετατροπή της χώρας σε χώρο διέλευσης - τράνζιτ εξαγωγών απ' τη Μέση Ανατολή και την Αφρική στην ΕΕ, με την απατηλή υπόσχεση ότι έτσι θα ενισχυθεί η ενεργειακή ασφάλεια και η ευστάθεια του συστήματος.

Λες κι αυτό που έλειπε στην Ισπανία του μπλακ άουτ ήταν οι επαρκείς σύγχρονες διασυνδέσεις με τη Γαλλία. Λες και δε γνωρίζουμε την τεχνολογική εξάρτηση απ' τους ανάδοχους υλοποίησης αυτών των σύγχρονων δικτύων, αλλά και τον κίνδυνο στρατιωτικών αντιποίνων και κυβερνοεπιθέσεων, όσο βαθύτερα μπλεκόμαστε στον ενεργειακό πόλεμο και στις ιμπεριαλιστικές αναμετρήσεις.

Η ανάδειξη του υγροποιημένου φυσικού αερίου σε στρατηγικό καύσιμο ηλεκτροπαραγωγής, η στροφή στις ΑΠΕ, η εγκατάλειψη της λιγνιτικής παραγωγής, αποτυπώνουν τη στρατηγική της «πράσινης μετάβασης», της ΕΕ, που προώθησαν όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα. Πριν λίγες μέρες μάλιστα ο πρωθυπουργός από τη Γαλλία δήλωσε ότι η Ελλάδα θα εξετάσει την είσοδο της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό της μείγμα.

Αποδεικνύεται λοιπόν, ότι διαχρονικά, όλες οι κυβερνήσεις της χώρας έχουν «βάλει το χεράκι τους» στη διαμόρφωση αυτής της πολιτικής που οδηγεί τον λαό στην ενεργειακή φτώχεια ενώ ταυτόχρονα τον βάζει στο μάτι του κυκλώνα του ενεργειακού πολέμου και των ανταγωνισμών για τους δρόμους μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων, βασικές αιτίες των πολεμικών συγκρούσεων στην Ουκρανία, στη Γάζα, στο Ιράν, συνολικά στη Μέση Ανατολή και αλλού.

Αυτοί οι σχεδιασμοί δεν αφορούν τις ανάγκες μας αλλά τις ανάγκες για κέρδη κάποιων λίγων μεγάλων εταιρειών που θα κονομήσουν δισεκατομμύρια. Σε αυτούς θα πάνε τα δις ευρώ του ταμείου ανάκαμψης, του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης και των άλλων χρηματοδοτικών εργαλείων. Δεν περισσεύουν ούτε ψίχουλα, γι’ αυτό δεν εντάσσονται σε αυτά τα προγράμματα οι αυτοαπασχολούμενοι μικροί έμποροι, οι βιοτέχνες, οι επαγγελματίες της περιοχής. Οι αποφάσεις επιχορηγήσεων με ζεστό χρήμα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ μόνο στη Πελοπόννησο, φέρνουν τις υπογραφές των υπουργών της Ν.Δ του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ.

Η διαμόρφωση των υποδομών π.χ. των δικτύων μεταφοράς αυτής της ενέργειας, των αδειοδοτήσεων τεράστιων αιολικών βιομηχανικών συγκροτημάτων στους ορεινούς όγκους της Πελοποννήσου, η κατάργηση ή η παράκαμψη περιορισμών που προστάτευαν δάση και δασικές εκτάσεις, που απαγόρευαν τέτοιες δραστηριότητες σε αναδασωτέες εκτάσεις, που όλος τυχαία είχαν καεί τα προηγούμενα χρόνια, εκεί που τώρα ξεφυτρώνουν ανεμογεννήτριες, φέρνουν τις υπογραφές όλων των κυβερνήσεων της Ν.Δ του ΣΥΡΙΖΑ του ΠΑΣΟΚ και των συγκυβερνήσεών τους.

Η κάθε κυβέρνηση έπαιρνε την σκυτάλη από την προηγούμενη και έκτιζε και το νομοθετικό πλαίσιο, που καθιστά ασύδοτη τη δράση των επιχειρηματικών ομίλων των ΑΠΕ και στηρίζει με ζεστό χρήμα και με κίνητρα αυτούς τους επενδυτές, που βαφτίζονται και προστάτες του περιβάλλοντος, αφού προωθούν την πράσινη ανάπτυξη.

Για να είναι λοιπόν αποτελεσματικός αυτός ο αγώνας πρέπει να έχει απέναντι τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προώθησαν όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα και στήριξαν οι δυνάμεις τους σε όλα τα επίπεδα: από τη ΓΣΕΕ, την ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, Περιφέρεια και Δήμοι, προτάσσοντας άλλοτε τα «τριάντα αργύρια» των ανταποδοτικών και αντισταθμιστικών και άλλοτε ελίσσονται όταν είναι ενημερωμένος ο κόσμος και αντιδρά.

2. Επιπλέον οι Επιτροπές Αγώνα έχουν στόχους και αιτήματα που απαντούν στις σημερινές λαϊκές ανάγκες, και τέτοια είναι:
- Ρεύμα φθηνό για το λαό με δραστική μείωση της τιμής του ρεύματος, με κατάργηση του χρηματιστηρίου ενέργειας του «Πράσινου τέλους» και των άλλων «ανταποδοτικών τελών», που επιβαρύνουν τους λογαριασμούς.
- Μείωση της τιμής του αγροτικού ρεύματος και του πετρελαίου για να επιβιώσει ο αγρότης, ο κτηνοτρόφος, ο μελισσοκόμος.
- Καμία διακοπή ρεύματος σε λαϊκά νοικοκυριά–μικρούς επαγγελματίες–αγρότες σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
- Καμία άδεια για ΑΠΕ στη περιοχή. Να απορριφθούν οι αιτήσεις και να ανακληθούν οι άδειες εγκατάστασης αιολικών - φωτοβολταϊκών και σταθμών αποθήκευσης ενέργειας. Να απομακρυνθούν ανεμογεννήτριες που είναι κοντά σε χωριά.
- Η κυβέρνηση να πάρει πίσω τους αντιπεριβαλλοντικούς νόμους που δίνουν γη και ύδωρ στους επιχειρηματικούς ομίλους για την εγκατάσταση αιολικών -φωτοβολταϊκών και μπαταριών αποθήκευσης ενέργειας.
- Να μην ιδιωτικοποιηθούν τα δίκτυα μεταφοράς ενέργειας, αντίθετα να προσληφθεί προσωπικό στον ΑΔΜΗΕ και ΔΕΔΗΕ. Να διατεθούν οι πόροι για τη συντήρηση-υπογειοποίηση και λειτουργία και όχι για αναβάθμιση και κατασκευή νέων δικτύων υψηλής τάσης για εξαγωγή ενέργειας στη κεντρική Ευρώπη.

Απαιτείται ριζικά διαφορετικός ενεργειακός σχεδιασμός με γνώμονα το σύνολο των κοινωνικών αναγκών και όχι την κερδοφορία των ομίλων.

Σχεδιασμός που θα έχει στόχο να διασφαλίσει συνδυασμένα τη φθηνή λαϊκή κατανάλωση, τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας, την προστασία του περιβάλλοντος, της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων του κλάδου και των κατοίκων.

Σχεδιασμός που θα διασφαλίσει την αξιοποίηση όλων των εγχώριων ενεργειακών πηγών των μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων, των λιγνιτικών αποθεμάτων, των υδρογονανθράκων, των ΑΠΕ, αλλά και της αποθήκευσης ενέργειας, επιλογή των κατάλληλων τεχνικών λύσεων για την ευστάθεια και τη συντήρηση των δικτύων, με γνώμονα τη λαϊκή ευημερία.Η ενέργεια να γίνει κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα για να πλουτίζουν κάποιοι.

3. Τέλος σαν Επιτροπές Αγώνα έχουμε πρόγραμμα δράσης
Όπως γίνεται μέχρι σήμερα με αποφάσεις φορέων, με υπογραφές φορέων, πολιτών στο πλαίσιο πάλης, ενημερωτικές δράσεις, συγκεντρώσεις παντού, παράσταση στο Υπουργείο Ενέργειας που προγραμματίζουμε για τη συνέχεια ώστε να καταθέσουμε τις χιλιάδες υπογραφές που έχουμε μαζέψει και να απαιτήσουμε να σταματήσει η επέλαση των επιχειρηματικών ομίλων των ΑΠΕ σε Πάρνωνα, Μαίναλο και τους άλλους ορεινούς όγκους της περιοχής μας.

Συμπατριώτες και φίλοι,

Μόνο έτσι μπορούμε να τους δυσκολέψουμε σήμερα, να τους παρεμποδίσουμε, να τους καθυστερήσουμε, με προοπτική να ανοίξει ο δρόμος συνολικότερων αλλαγών στην οικονομία και την κοινωνία ώστε το ρεύμα να είναι κοινωνικό αγαθό και όχι
εμπόρευμα. Γιατί κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων και προστασία του περιβάλλοντος είναι ΑΣΥΜΒΑΤΑ.

Αναλυτικά όσα είπε ο Γιώργος Πουλοκέφαλος, Μέλος των Επιτροπών Αγώνα για την σωτηρία του Πάρνωνα και του Μαίναλου...

Φίλοι και φίλες

Σήμερα και από εδώ την Τρίπολη σε έναν ακόμη σταθμό του αγώνα μας συνεχίζουμε. Συνεχίζουμε έναν ανένδοτο αγώνα και υψώνουμε φωνή αντίστασης απέναντι σε μια νέα, καταστροφική επίθεση στο περιβάλλον και στις ζωές μας — την προσπάθεια βιομηχανοποίησης της φύσης, με το πρόσχημα της «πράσινης ανάπτυξης». Μιλάμε για τα σχέδια εγκατάστασης εκατοντάδων ανεμογεννητριών και σταθμών αποθήκευσης ενέργειας στον Πάρνωνα και το Μαίναλο, σε δύο από τα σημαντικότερα ορεινά οικοσυστήματα της Πελοποννήσου. Εμείς οι ενεργοί πολίτες στέλνουμε ένα ακόμη μήνυμα στους επίδοξους επενδυτές, λέμε όχι στις ανεμογεννήτριες, λέμε όχι στην καταστροφή.

Ας γνωρίζουμε ότι στην Ελλάδα σήμερα λειτουργούν ήδη πάνω από 5.000 ανεμογεννήτριες σε 516 αιολικά πάρκα, με συνολική εγκατεστημένη ισχύ που ξεπερνά τα 5,5 GW. Μέχρι το 2035, η κυβέρνηση και οι εταιρείες ενέργειας σχεδιάζουν το διπλασιασμό αυτού του αριθμού, φτάνοντας τις 11500 ανεμογεννήτριες. Ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη δεκάδες νέες αδειοδοτήσεις, πολλές από τις οποίες σε προστατευόμενες περιοχές Natura 2000 — ανάμεσά τους και στα βουνά μας, τον Πάρνωνα και το Μαίναλο. Μόνο στην ευρύτερη περιοχή της Αρκαδίας σχεδιάζεται η εγκατάσταση πάνω από 300 ανεμογεννητριών, μεγάλου ύψους 150 και 180 μέτρων η καθεμία, με συνολική έκταση παρέμβασης δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων.

Οι τοπικές κοινωνίες αντιδρούν και αντιστέκονται σε αυτήν την άνευ προηγουμένου βιομηχανοποίηση των ορεινών οικοσυστημάτων. Γιατί τα βουνά μας θα μετατραπούν σε ενεργειακές ζώνες βαριάς τεχνικής παρέμβασης . Ακόμη για να δείτε μέχρι που φτάνουν τα αδηφάγα συμφέροντα στο τοπίο της ενέργειας, υπάρχουν ακόμη 1544 εγκεκριμένες αιτήσεις για αιολικά πάρκα συνολικής ισχύος 34,48 GW, πέντε φορές πάνω από τον εθνικό στόχο του 2030 σύμφωνα με τα στοιχεία της ΡΑΕ. Και το κυριότερο, από αυτές τις αιτήσεις θα τοποθετηθούν 5515 ανεμογεννήτριες σε περιοχές NATURA !

Τι σημαίνουν όλοι αυτοί οι αριθμοί που σας ανέφερα πιο πάνω ότι το 80% των βουνών μας υποθηκεύονται και παραχωρούνται σε ομίλους και συμπράξεις εταιρειών ενέργειας. Κάθε ανεμογεννήτρια χρειάζεται για τη θεμελίωση της 1700 τόνους μπετόν που θα παραμείνει για πάντα στα σπλάχνα του βουνού. Και προηγούνται βέβαια οι τεράστιες διανοίξεις δρόμων μήκους πολλών χιλιομέτρων που τσακίζουν και κατακερματίζουν τα βουνά για να μεταφερθούν τα εξαρτήματα από τις αδηφάγες εταιρείες στον τόπο της εγκατάστασης. Καταστρέφεται και αλλοιώνεται μόνιμα το τοπίο αφού αυτοί οι τεχνητοί σιδερένιοι "πύργοι" αλλάζουν ριζικά τη φυσιογνωμία των βουνών, και των οικισμών, ακόμα και της πολιτιστικής κληρονομιάς που συνδέεται με το τοπίο. Η χλωρίδα και η πανίδα των βουνών εξαφανίζεται κάτω από την βίαιη επέμβαση.

Τα επενδυτικά σχέδια των σύγχρονων κατακτητών των βουνών μας βρίσκουν πρόσφορο έδαφος σε ένα ξέφραγο αμπέλι με ευθύνη της Κυβέρνησης που επίτηδες το αφήνει έτσι για να τους διευκολύνει αδιαφορώντας για την τεράστια ζημιά που επέρχεται με τη λεηλασία στη φυσική και τοπική ταυτότητα μιας περιοχής. Όλα καταστρέφονται στο βωμό του κέδρους! Οι επιπτώσεις είναι πρωτοφανείς και ανεπανόρθωτες. Καταστρέφονται χιλιάδες δένδρα και παρθένα οικοσυστήματα! Πραγματοποιούνται τεράστιοι εκβραχισμοί και τσιμεντοποιήσεις, χάνονται παραδοσιακά μονοπάτια, υποβαθμίζεται η ύπαιθρος, υπονομεύεται η τοπική οικονομία! Παραδοσιακές δραστηριότητες όπως η κτηνοτροφία και η μελισσοκομία θυσιάζονται και αυτές από την επέλαση των αδίστακτων κερδοσκόπων. Και μετά όταν θα τελειώσει ο χρόνος λειτουργίας τους μετά από περίπου 30 χρόνια αυτοί οι στροβιλοκινητήρες θα παραμείνουν μεταλλικά κουφάρια στις βουνοκορφές μας γιατί κανένας δεν θα νοιαστεί να τις απομακρύνει.

Θα είναι οι νέοι σκουπιδότοποι των αιολικών πάρκων σαν φαραωνικά νεκροταφεία της νέας εποχής. Φίλοι και φίλες το πρόβλημα δεν είναι η «πράσινη ενέργεια» αυτή καθ’ εαυτή. Το πρόβλημα είναι ποιος την ελέγχει και για ποιον σκοπό. Γιατί η πράσινη ανάπτυξη προστατεύει τη φύση και το περιβάλλον, προστατεύει τα δάση που έτσι και αλλιώς μας έχουν απομείνει λίγα, δίνει κίνητρα στις μικρές οικονομίες και επενδύσεις, βοηθώντας τις τοπικές κοινωνίες να ασχοληθούν με εναλλακτικές οικονομίες, ενισχύοντας δραστηριότητες στη φύση και στην ύπαιθρο, τους τοπικούς παραγωγούς, αναδεικνύοντας τον πολύ σημαντικό ήπιο τουρισμό.

Οι ανεμογεννήτριες που υψώνονται στα βουνά μας δεν ανήκουν στους κατοίκους, στις κοινωνίες, αλλά σε μονοπωλιακούς ομίλους ενέργειας, που επιδοτούνται γενναία με δημόσιο χρήμα και φοροαπαλλαγές. Οι ίδιοι που σήμερα θησαυρίζουν πουλώντας ενέργεια στο χρηματιστήριο του ρεύματος τη νέα πατέντα αφαίμαξης των λαών και μετατρέπουν τη φύση σε κεφάλαιο και το περιβάλλον σε εμπόρευμα. Η «πράσινη μετάβαση» δεν γίνεται για να σωθεί το περιβάλλον — γίνεται για να βρουν νέα πεδία αρπαχτής και κέρδους τα συμφέροντα της «πράσινης» δήθεν βιομηχανίας και της Ε.Ε.

Η ενεργειακή μετάβαση που τόσο πολύ την πλασάρουν τελευταία, μετά το βίαιο κλείσιμο των σταθμών της Μεγαλόπολης και της Πτολεμαΐδας, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή με αυτούς τους όρους. Η ενέργεια είναι αγαθό και πρέπει να είναι κοινωνικά δίκαιη και περιβαλλοντικά υπεύθυνη. Να σχεδιάζεται κεντρικά, μέσα από δημόσιο σύστημα ενέργειας, με κρατική ιδιοκτησία στα δίκτυα και στους φυσικούς πόρους, και με σεβασμό στα οικοσυστήματα και στις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών. Η ανεμοενέργεια και οι ΑΠΕ μπορούν να έχουν θέση σήμερα, ναι , αλλά σε περιοχές κατάλληλες, με περιβαλλοντικό σχεδιασμό, όχι στην κορφή κάθε βουνού, όχι σε δάση, εθνικούς δρυμούς και πολιτιστικά τοπία. Η επιστήμη μπορεί να υποδείξει λύσεις — από αποκεντρωμένα συστήματα μικρής κλίμακας μέχρι ανακύκλωση υλικών και ορθολογική χωροθέτηση. Αλλά αυτό απαιτεί δημόσιο έλεγχο και λαϊκή συμμετοχή, όχι εταιρικά συμβόλαια και fast-track αδειοδοτήσεις.

Σήμερα εδώ και από την Τρίπολη , καλούμαστε να υψώσουμε ενιαίο μέτωπο. Δεν αναχαιτίζονται τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα με μεμονωμένες διαμαρτυρίες και « ντουφεκιές». Όλοι να ενώσουμε τις φωνές μας και να αθροίσουμε τις δυνάμεις μας πίσω από τις Επιτροπές Αγώνα για τη Σωτηρία του Πάρνωνα και του Μαινάλου!

Συντονισμός, ενημέρωση, αφύπνιση και αγώνας ώστε να μπλοκαριστούν στην πράξη τα σχέδια αυτών των αρπακτικών. Δεν αρκεί μόνο να καταγγείλουμε, πρέπει να παλέψουμε όλοι μαζί.Για να μην γίνει το Μαίναλο και ο Πάρνωνας πεδίο εταιρικών ανεμογεννητριών, αλλά σύμβολο οικολογικής προστασίας και αποφασιστικότητας απέναντι στους επίδοξους καταστροφείς. Γιατί τα βουνά μας δεν είναι εμπόρευμα — είναι ζωντανή ιστορία, είναι μνήμη και ψυχή του τόπου μας. Ας το πούμε καθαρά: Η αιολική ενέργεια στα χέρια των λίγων είναι άλλη μία όψη της ίδιας πολιτικής που υποτάσσει τα πάντα στον νόμο του κέρδους.

Η δική μας μάχη είναι μάχη για το δικαίωμα των κατοίκων να ζουν σε περιβάλλον που ανήκει σε όλους, όχι σε ανώνυμους ομίλους. Φίλοι και φίλες ο Πάρνωνας και το Μαίναλο στέκονται εδώ και αιώνες φύλακες του τόπου μας. Ας γίνουμε εμείς τώρα οι φύλακες αυτών των βουνών. Γιατί χωρίς γη, χωρίς νερό, χωρίς αέρα καθαρό, χωρίς περιβάλλον δεν υπάρχει ζωή. Σε κάθε πλαγιά, σε κάθε κορφή, υψώνουμε το σύνθημα: ΟΧΙ στη βιομηχανοποίηση των βουνών – ΝΑΙ στη ζωή. Λέμε ξεκάθαρα και από εδώ την Τρίπολη κάτω τα χέρια από τα βουνά μας. Τα βουνά μας δεν είναι κενά οικόπεδα προς εκμετάλλευση. Δεν τα παραδίνουμε στα ποικιλώνυμα λόμπυ των εταιριών. Αντίσταση, αγώνας, αντίδραση.

Ο Κοσμάς μας δείχνει το δρόμο! Και θα πετύχουμε!