H "πύρρειος" νίκη των "Ευρωπαϊστών" στην Ουγγαρία- Ήττα γοήτρου (;) για Τραμπ και Πούτιν

Η "πτώση" του Βίκτορ Όρμπαν από την εξουσία, μετά από δεκαέξι συναπτά έτη, και μάλιστα με πανηγυρικό τρόπο, θα πρέπει, μάλλον, να εκληφθεί ως μια Ουγγρική ιδιαιτερότητα και όχι ως κάτι που "δείχνει" μια, γενικότερη, τάση στη Δύση.

Άλλωστε, πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, ο νέος, ισχυρός άνδρας της χώρας- και, πάλαι ποτέ, συνεργάτης και θαυμαστής του Όρμπαν-, Πέτερ Μάγιαρ, έσπευσε, με τις δηλώσεις του περί εντάξεως της Ουκρανίας στην Ε.Ε. ("Ούτε σε δέκα χρόνια") να διαλύσει, εν μέρει, το "συννεφάκι" που είχαν δημιουργήσει δηλώσεις ηγετών της Ένωσης και ο τρόπος που καλύφθηκε το εκλογικό αποτέλεσμα από τα περισσότερα Ευρωπαϊκά ΜΜΕ.

Ήτοι, εδώ έχουμε να κάνουμε με μια επιβεβλημένη, πολιτική αλλαγή, καθώς η κυβέρνηση Όρμπαν είχε αποτύχει- και αυτή....- σε μια σειρά από βασικά θέματα, όπως η διαχείριση των απανωτών κρίσεων τα τελευταία χρόνια. Θα ήταν, ίσως, πιο συνετό να μην σπεύδουμε να βγάζουμε συμπεράσματα πριν δούμε ποια θα είναι και αν θα υπάρξει η, προδιαγεγραμμένη για κάποιους, "στροφή".

Τραμπ-Πούτιν: Μια ήττα εντυπώσεων ή ουσίας;

Οι Πρόεδροι Η.Π.Α. και Ρωσίας έσπευσαν, ασμένως, να στηρίξουν την υποψηφιότητα Όρμπαν με αποτέλεσμα να ενισχύσουν τον κ. Μάγιαρ. Επανάληψη άλλων, δηλαδή, περιπτώσεων, όπως οι Δημοτικές Εκλογές στη Νέα Υόρκη κ.α. Κι αν ο κ. Πούτιν δεν φαίνεται να πτοείται και τόσο πολύ, για τον κ. Τραμπ, τα...."καμπανάκια" ενόψει "ενδιάμεσων εκλογών" είναι πολλά.

Επιπρόσθετα, υπάρχει και η σινική διάσταση: Η Κίνα πόνταρε στην Ουγγαρία ως "πύλη"- μια ακόμα- οικονομικής της εισόδου στην Ευρώπη, κυρίως όσον αφορά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και τη δημιουργία δομών αποθήκευσης ενέργειας. Συνεπώς, η στάση της θα είναι αυτή της αναμονής, προκειμένου να διαπιστώσει ποια θα είναι η νέα, οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Μάγιαρ.