"Hamnet": Η Τέχνη που εξιλεώνει και "σώζει" από τη ζοφερή πραγματικότητα
Η ταινία της Κλόι Ζάο καταλήγει ξεκινά μ' έναν "ψίθυρο" και καταλήγει σε ελεγεία
Οι κινηματογραφικές παραγωγές (ταινίες) "εποχής" προσφέρουν στον εκάστοτε σκηνοθέτη την ευκαιρία να δείξει τη "μαστοριά" του, ειδικά ως προς το αισθητικό μέρος. Από εκεί και πέρα, επαφίεται στο δημιουργό ο τρόπος με τον οποίο θ' αντιμετωπίσει το θέμα του.
Η Κλόι Ζάο επέλεξε μια στυλιζαρισμένη, ατμοσφαιρική και, ενίοτε, "ασφαλή" παρουσίαση μιας ιστορικής περιόδου. Η ταινία "Hamnet" είναι προσεγμένη μέχρι...."κεραίας" και σε καμία περίπτωση δεν κάνει το θεατή να αισθανθεί άβολα- ενώ, ίσως, θα έπρεπε.
Η δραματουργική επεξεργασία είναι εστιασμένη στο να δημιουργήσει την κατάλληλη υπόγεια ένταση έτσι ώστε να φθάσουμε στη συναισθηματική "κάθαρση" της τελευταίας σεκάνς- όπου, και πάλι, παρακολουθούμε μια αρκετά λουστραρισμένη άποψη σχετικά με το πως διεξάγονταν οι θεατρικές παραστάσεις στο περίφημο Globe Theater.
Προφανώς, οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι, επίσης, άρτιες και τα "ξεσπάσματά" τους άψογα σκηνοθετημένα. Εμείς ξεχωρίσαμε τον μικρό Jacobi Jupe, ως "Hamnet", γιο του Ουίλλιαμ και της Άγκνες και δίδυμο αδερφό της Τζούντιθ, ο οποίος βρίσκει τραγικό θανατο αλλά γίνεται και πηγή έμπνευσης για το κλασσικό αριστούργημα του παγκοσμίου θεάτρου ("Hamlet").
Συνολικά, πρόκειται για μια ταινία απ' αυτές που δύσκολα θα εντοπίσεις καποιο, σημαντικό, ψεγάδι, αλλά, συχνά, το στυλιζάρισμά τους τις "απονευρώνει". Κάτι που δε συμβαίνει, σε καμία περίπτωση, για παράδειγμα, στο πολύ καλό "Sirat" του Όλιβερ Λάσε- που, επίσης, παρουσιάζεται στο Cineville Tripolis καθημερινά στις 21:30, ενώ το "Hamnet" στις 19:15.