Μήλον της έριδος μεταξύ Υπουργείου Εσωτερικών και Περιφερειαρχών οι Αναπτυξιακοί Οργανισμοί
Άρθρο της κας Αντωνίας Μπούζα, πρ. Αντιπεριφερειάρχη
Στο πλαίσιο του νέου Κώδικα για την Αυτοδιοίκηση που έχει δρομολογήσει το Υπουργείο Εσωτερικών, εκτός του ότι επιδιώκεται η σαφήνεια στις αρμοδιότητες Α΄και Β΄ βαθμού, η διοικητική αναδιάρθρωση, η διαφάνεια κ.α., επιχειρείται εκτός πολλών άλλων θετικών ή μη διατάξεων, η ομαλοποίηση και η καθαρότητα στη λειτουργία των Αναπτυξιακών Οργανισμών (Α.Ε.), ώστε να επιχειρούν πλέον με όρους διαφάνειας και δημοσιονομικούς κανόνες, με παρακολούθηση των οικονομικών στοιχείων και αποφυγή «κρυφών» ελλειμμάτων .
Όμως φευ ….ενώ υποτίθεται υπάρχει μία κομματική συμπόρευση της πλειοψηφίας των Περιφερειών της Χώρας με την Κυβέρνηση, η σωστή προσέγγιση του Υπουργού Εσωτερικών κ.Λιβάνιου στο θέμα της διαφάνειας και της κανονικοποίησης των θολών και ενίοτε σκοτεινών διαδικασιών λειτουργίας των Αναπτυξιακών Οργανισμών με ενιαίους κανόνες λειτουργίας, έλεγχο δαπανών και προσλήψεων , βρίσκει αντίθετους τους έχοντας την ευθύνη λειτουργίας τους, Περιφερειάρχες της Χώρας.
Έτσι είδαμε το συλλογικό όργανο των περιφερειών της Χώρας την ΕΝ.Π.Ε. , να αντιδρά έντονα στην προοπτική ελέγχου και δομών λειτουργίας των Αναπτυξιακών Οργανισμών, με τις δικλείδες ασφαλείας του Δημοσίου. Μέχρι σήμερα, υποτίθεται πως η έλλειψη κανόνων λογοδοσίας και ασφυκτικού ελέγχου έδινε τη δυνατότητα στους Περιφερειάρχες ευελιξίας και ελεύθερης και άνετης άσκησης των καθηκόντων τους, σε περιπτώσεις όπου απαιτείτο η αμεσότητα ενεργειών σε διάφορες περιπτώσεις κρίσεων και κλπ χρήσιμων δράσεων.
Όμως από ευέλικτα και χρήσιμα όργανα στην εξέλιξη της εκάστοτε Περιφερειακής θητείας, η λειτουργία τους μακριά από το βλέμμα των ελεγκτικών μηχανισμών, ενίοτε οδήγησε σε υπερβολές, σπατάλες, έλλειψη λογοδοσίας και δημοκρατικής λειτουργίας. Πχ Ακόμη περιμένω τα παραδοτέα μίας προγραμματικής σύμβασης Αναπτυξιακού Οργανισμού, άνω των 400.000 ευρώ από την περίοδο 2019-2023.
Πληθώρα προσλήψεων, πολυτελείς μετακινήσεις αιρετών και μη, εκτός του σφικτού δημοσιονομικού πλαισίου που διέπει το Δημόσιο, αναθέσεις, μελέτες , προγραμματικές συμβάσεις και λοιπές ενέργειες, ενίοτε απέπνεαν θολότητα, αδιαφάνεια και δημιουργούσαν δεύτερες σκέψεις. Υψηλοί μισθοί σε αιρετούς ή μη, αθρόες προσλήψεις συνεργατών και φίλων και γενικά άπειρες πράξεις με οικονομικό περιεχόμενο είναι μέχρι σήμερα στην απόλυτη βούληση του κάθε Περιφερειάρχη, ο οποίος επί της ουσίας ορίζει και τα Διοικητικά Συμβούλια.
Σε όλα αυτά πρέπει να μπουν κανόνες και έλεγχος . Οι Περιφερειάρχες σιώπησαν επιδεικτικά στη λαίλαπα απαξίωσης του Περιφερειακού θεσμού ( για να είμαστε ακριβείς οι ίδιοι ζήτησαν τις επίμαχες τροπολογίες, ως ανάχωμα στη δήθεν ανάγκη κυβερνησιμότητας λόγω της απλής αναλογικής), δεν διεκδίκησαν σθεναρά την οικονομική αυτοτέλεια και τη θεσμική θωράκισή του, δέχτηκαν χωρίς αντίδραση την απώλεια της αυτονομίας τους και επέτρεψαν να γίνουν το μακρύ χέρι του Κράτους, κάτι για το οποίο σήμερα διαμαρτύρονται.
Το Σύνταγμα όμως με σαφήνεια, ορίζει και καθορίζει ρητά την απόλυτη αυτοτέλεια της Αυτοδιοίκησης. Ενώ στα συνέδρια της ΕΝ.Π.Ε. κυρίαρχη απαίτηση ήταν η Περιφερειακή Διακυβέρνηση, κάτι που έμεινε στις καλένδες, παραδόξως θορυβήθηκαν τώρα, για ένα σκέλος του νομοσχεδίου που επιτέλους επιχειρεί μία συμμόρφωση και βάζει ένα τέλος σε πιθανές οικονομικές αυθαιρεσίες των Αναπτυξιακών Οργανισμών. Οι πολίτες πρέπει να μάθουν την αλήθεια για τα δημόσια ζητήματα που τους αφορούν, διότι η παραπληροφόρηση είναι πρωτοφανής.
Τα συμφέροντα που πρέπει σήμερα να υπηρετούνται από την Αυτοδιοίκηση στην κρίσιμη αυτή ώρα της πατρίδας μας όπου δυσκολεύεται από την ακρίβεια η διαβίωση των πολιτών, είναι μόνο της διαφάνειας και της λογοδοσίας και τίποτα άλλο.
