"Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, εδώ έχουμε «γέφυρες» - σωλήνες που φράζουν το ποτάμι"

10 Νοέμβρη 2025: Με δυο ώρες βροχής, το ποτάμι υπερχειλίζει στη γέφυρα της Θωκνίας, οι δρόμοι της Μεγαλόπολης μετατρέπονται σε ποτάμια, πλημμυρίζουν υπόγεια, πλημμυρίζει ακόμα και ο αυτοκινητόδρομος (που «προστατεύει» ο Μορέας έναντι αδρής αμοιβής - πλέον των διοδίων), όπου αποκλείονται αυτοκίνητα και κινδυνεύει έγκυος.

Την επόμενη μέρα, το Περιφερειακό Συμβούλιο αποφασίζει να αφαιρέσει από το λιγνιτόσημο τα ελάχιστα αντιπλημμυρικά έργα που υπήρχαν.

29 - 30 Ιανουαρίου 2026: Κλείνει η γέφυρα της Θωκνίας, λόγω βροχής. Η πρόσβαση προς Θωκνία, Κυπαρισσία, Μαυριά, Ίσωμα Καρυών, Κάτω Καρυές, Καστανοχώρι και Άνω Καρυές, γίνεται μέσω των ορυχείων ή άλλων διαδρομών.

1 Φεβρουαρίου 2026: Ρήγμα στην άσφαλτο στο δρόμο προς Ίσαρη – Βάστα. Την επόμενη μέρα, υποχωρεί το βουνό καταπίνοντας ολόκληρο το δρόμο σε τρία σημεία. Πλέον, η πρόσβαση στα χωριά γίνεται από το Διαβολίτσι Μεσσηνίας (αυξάνοντας τη διαδρομή κατά 100 χλμ) ή από στενό χωματόδρομο, μέσω Λυκόσουρας.
Την επόμενη μέρα, ο αντιπεριφερειάρχης δηλώνει ότι στο έργο που έγινε εκεί πρόσφατα δεν υπήρξαν κακοτεχνίες (αφού ακολουθήθηκε η μελέτη), αλλά το έργο δεν άντεξε γιατί …υποχώρησε το έδαφος και ανακοινώνει ότι …θα αξιοποιηθεί η μελέτη που εκπονήθηκε πριν τρία χρόνια ώστε να γίνει παράκαμψη.

Τρία μόνο στιγμιότυπα της ζωής των τελευταίων μηνών στη Μεγαλόπολη, στα οποία αποκαλύπτεται η κατάσταση των υποδομών και ταυτόχρονα, οι υπεύθυνοι για αυτή την κατάσταση.

Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, εδώ έχουμε «γέφυρες» - σωλήνες που φράζουν το ποτάμι και ακριβοπληρωμένες «μελέτες» δρόμων που ξεχνούν να πάρουν υπόψη τους την ευστάθεια του εδάφους.

Ακόμα χειρότερα, μετά την πλημμύρα, βλέπουμε να ακυρώνονται και τα ελάχιστα αντιπλημμυρικά έργα που …ξέφυγε και επιλέχτηκαν, εισπράττοντας το ξεκάθαρο μήνυμα ότι το «επιτελικό κράτος» μας επιφυλάσσει ένα μέλλον στο οποίο οι πλημμύρες θα θεωρούνται κανονικότητα…

Από την άλλη, βλέπουμε εκατομμύρια ευρώ να δίνονται σε άχρηστες μελέτες που έπειτα εξαφανίζονται, σε αμοιβές συμβούλων και επιτροπών, σε επιδοτήσεις για την «επιχειρηματικότητα» (όπως τα 15 εκατομμύρια επιδότησης σε επιχειρηματίες, που αύριο θα εμφανιστούν στην περιοχή μας ως «επενδυτές» με τα δικά μας λεφτά), σε «φρου – φρου και αρώματα».

Και βλέπουμε και το αποτέλεσμα: Αμύθητα κέρδη για μερικούς και τους παρατρεχάμενούς τους και πλημμύρες για όλους εμάς.

Όμως, παρά το θέατρο που ζούμε, με υπουργούς και δημάρχους να οδύρονται για το «στρατηγό άνεμο» και τα «επιθετικά πεύκα» στις φωτιές ή την «κλιματική αλλαγή» στις χειμωνιάτικες μπόρες, ξέρουμε ότι - εδώ και δεκαετίες -η επιστήμη και η τεχνολογία μπορούν να μας προφυλάξουν από τις φυσικές καταστροφές και να χρησιμοποιήσουν τα καιρικά φαινόμενα προς όφελός μας.

Τι συμβαίνει λοιπόν; Γιατί το χειμώνα πνιγόμαστε και το καλοκαίρι δεν έχουμε νερό; Γιατί, όπου και να κοιτάξουμε, βλέπουμε τη λαϊκή περιουσία αφημένη στην τύχη της και το λαό μας παγιδευμένο να περιμένει παθητικά την επόμενη καταστροφή;
-------------------------------------
Συμπολίτες και συμπολίτισσες, δεν φταίει η βροχή για τις πλημμύρες, ούτε η αναβροχιά όταν δεν έχουμε νερό, ούτε η ανικανότητα των υπευθύνων.

Η πραγματικότητα που ζούμε -και ένα μέρος της μόνο είναι οι φυσικές καταστροφές-είναι επιλογή του επιτελικού αστικού κράτους, που καθορίζει ακόμα και τη ζωή μας.
--------------------------------------
Είναι απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μην γίνονται αντιπλημμυρικά, αντιπυρικά, αντισεισμικά έργα, επειδή τέτοια έργα «απλώς» προστατεύουν και βελτιώνουν τη ζωή του λαού, αλλά δεν αποδίδουν άμεσο κέρδος στους ομίλους, αφού δεν επιδέχονται «διόδια».

Είναι απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μένουν χωρίς προσωπικό τα δασαρχεία και η πυροσβεστική, επειδή το προσωπικό θέλει μισθούς και οι φόροι μας προορίζονται κυρίως για επιδοτήσεις που θα αποφέρουν άμεσο κέρδος στους ομίλους.

Ήταν απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να κλείσουν τα εργοστάσια του λιγνίτη επειδή οι ΑΠΕ αύξαναν τα κέρδη των ομίλων. Είναι απόφαση της ΕΕ η στροφή στην πολεμική οικονομία, επειδή έτσι μόνο ξέρουν να αντιδρούν οι όμιλοι όταν η υποτονική ανάπτυξη αυξάνει τον ανταγωνισμό για αγορές και πρώτες ύλες.

Και βέβαια, είναι απόφαση του επιτελικού αστικού Κράτους να εξυπηρετεί πρώτα τα συμφέροντα των ομίλων, σε βάρος της ζωής, της υγείας και της περιουσίας όλου του λαού. Γι’ αυτό δεν συντηρούνται οι δομές που υπάρχουν, δεν γίνονται νέα έργα, δεν προσλαμβάνεται προσωπικό. Απεναντίας, αυξάνεται η αφαίμαξη του λαού για να μπουκώσουν με εκατομμύρια και οι εδώ όμιλοι.

Καλούμε όλους τους φορείς και το λαό της Μεγαλόπολης
-να γυρίσουν την πλάτη στην κυβέρνηση, στα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης και στους εκπροσώπους τους στην τοπική διοίκηση, επειδή όλοι αυτοί στηρίζουν μόνο τα έργα που περνούν το κριτήριο κόστους – οφέλους των ομίλων και
-να διεκδικήσουν αντιπλημμυρικά, αντιπυρικά, αντισεισμικά έργα και έργα αστικής και αγροτικής οδοποιίας, επειδή αυτά θα προστατεύσουν τη ζωή και την περιουσία μας.

Σε όλους τους αγώνες του λαού μας για τα παραπάνω, σε κάθε αγώνα που υπερασπίζεται τα δικά μας συμφέροντα, η Λαϊκή Συσπείρωση θα βρίσκεται συνεχώς στην πρώτη γραμμή.