Τα αρχοντικά που έγιναν ξενώνες στην Ορεινή Γορτυνία

Το Manna στα Μαγούλιανα συγκαταλέγεται, αυτή τη στιγμή, στα καλύτερα ξενοδοχεία της Ελλάδας και του κόσμου, υπήρξε όμως το σημαντικότερο σανατόριο της περιοχής της Βυτίνας στον Μεσοπόλεμο. Στο Αρχοντικό Ανυφαντή στη Ζάτουνα, στα μέσα του 19ου αιώνα, νήματα και βαφές από το εργαστήριο υφαντουργίας που στεγαζόταν εδώ, έκαναν το χωριό πολύχρωμο. Στον Πύργο Ξενιού, στη Δημητσάνα, ίσως τον ψηλότερο της Πελοποννήσου, φιλοξενήθηκαν μεγάλες προσωπικότητες του 19ου αιώνα, καλεσμένοι του μεγαλεμπόρου Κουκουζή, ενώ αργότερα κρύβονταν οι αντάρτες καταστρώνοντας τα σχέδιά τους. Το Μπελλαίικο, στη Στεμνίτσα, είδε ένα τσούρμο παιδιών να μεγαλώνουν και να παίζουν στις αυλές του παρέα με τις κότες και τα γαϊδουράκια – οικογενειακές στιγμές μιας αγροτικής ζωής που εν πολλοίς έχει ξεχαστεί. Το Αρχοντικό Καζάκου στα τέλη του 19ου αιώνα μοσχοβολούσε από τα προϊόντα που ήταν αραδιασμένα στα ράφια του, αφού αποτελούσε μπακάλικο της Δημητσάνας, ενώ στο ξενοδοχείο Τρικολόνιον στη Στεμνίτσα, το οποίο χτίστηκε το 1850, μοιράζονταν μυστικά και σημειώσεις τα κορίτσια του Παρθεναγωγείου.

Στην ορεινή Γορτυνία, ιστορικά κτίρια, τα οποία βρίθουν αναμνήσεων, έχουν μετατραπεί σε υποδειγματικούς ξενώνες και ξενοδοχεία. Σκέψου να απολαμβάνεις το τσάι σου μπροστά στη μεγάλη τζαμαρία όπου άλλοτε λιάζονταν στρατιώτες που ανάρρωναν από τη φυματίωση, να γεύεσαι μοναδικές νοστιμιές του τόπου εκεί όπου φυλασσόταν το νίτρο για τους μπαρουτόμυλους της Επανάστασης ή να κοιμάσαι γαλήνια στο κατώι του γαϊδάρου ενός αγροτόσπιτου. Αυτή η μοναδική συνέχεια, η οποία σφραγίστηκε με Προεδρικά Διατάγματα από τη δεκαετία του 1980, διασώζοντας την τοπική αρχιτεκτονική και τα μοναδικά κτίρια, οδήγησε στη «μόδα του ξενώνα» τη δεκαετία του 1990 και εξασφαλίζει το τουριστικό μέλλον της περιοχής.

Διαβάστε το αναλυτικό ρεπορτάζ της "Καθημερινής"